فقط برای یاس می نویسم که مرا به نسیم سپرد تا تنها بمانم

مگه میشه یاس رو دید و اشک نریخت

                                             لحظه ای لطافت احساس رو دید و اشک نریخت

مگه میشه دو..  داشت ولی نگفت

                                             چرا چشمم اشک داشت از گریه نگفت

مگه میشه عاشق بود و مرد

                                             سر به شب تاریک خاک سپرد

مگه میشه که بهار رو حس نکرد

                                             گل بود و لاله زار رو حس نکرد

مگه میشه که دلت عاشق وعاشق تر بشه

                                             گل یاست نباشه چی جوری گل پرپر بشه

گل یاسم آفتاب رو شرمنده کرد

                                             با نگاهش دلم و پر خنده کرد

ولی یاسم زیر بارون جا گزاشت

                                             درد دل درد جنون تنها گزاشت

                          

باز دل تنگ كرد بهونه

كه ميخواد تو رو ببينه

دل تنگم تن زندون اشك بارون

روي گونه هاي خيسم باز نشسته

سرد و خسته واسم از تنهايي مي خونه

اين دل من پر درد عاشق

عشق گم كرده زير افتاب توي مهتاب

دل لرزون چشم گريون واسه ي تو شعر مي خونه

دل تنها واسه با با شده سختي

دل شكسته ناله بسته

اشك ريزون اونم پيش رب مهربون

با صدايي تب گرفته از اون خواسته

قطعه ياس و اون احساس و

پر شكسته روي خسته زير بارون

يه بغل گل صداي شر شر بارون تو خيابون

باز دوباره دلش گريه داره

من شنيدم ناله و درد

ولي انگار پر درد گريه كرده

من ستارم تو بهارم من خزونم سخته بمونم

تو سپيده آه ديده دل بريده

رو به آسمون رسيده بادل من

كردي تو جنگ تا هميشه

مثل سنگ و مثل شيشه

تو شكستي باز بستي

من صبورم بي غرورم

چشم گريون دل خونم

منتظر برات مي مونم

                           

گل سنگم دل تنگم

واسه تو شده يك رنگم

تو يك رنگي تو قشنگي

 زير بارون تو مي خندي

تويي اون همه دل تنگي

ياس من چقدر قشنگي

زير لب من هميشه

گريه پيشه مثل بخار روي شيشه

قطره اشك روي گونه زد جوونه

مي خواد از تنهايي بخونه

ولي سخته بي تو بودن

زير افتاب توي خونه

دل تنگ مي شه ديوونه

ولي زيباست باز گريستن

باز به يادت اشك ريختن

ولي تنهام بي بهونه كنج خونه

باز دلم با غم ميمونه

داره از اومدن مي خونه

                            

من ز افتاب نگاهي دم زدم

                                 با نگاهي اسمان بر هم زدم

من ز اشكي باز باران يافتم

                                 لحظه اي بر اين دلم من تاختم

من دلم گم كرده راهي بيش نيست

                                 سوخته در حسرت نگاهي بيش نيست

من ز سوي اتش و خون امدم

                                  من چو لاله چشم گريون اومدم

من سراسر شوق ديدار تو ام

                                  آتشم افتاده در خواب تو ام

من عزيزم را ز گلها يافتم

                                  شاخه گل به پايش انداختم

                         

 

من هميشه مثل شيشه توي بارون مي درخشم

     دل تنگم بي هيچ پيشه رول قلب تنگ بيشه

         با يه تيشه نوشت كه بي تو زندگي هيچي نميشه

             من نگاهم بي غرورهمثل برف رنگ نوره

                  من صدام رنگ ترانست شعر سرودنم بهانست

                      من سكوتم رنگ درد مثل پاييز زرد زرد

                          من دلم هم رنگ درد زير چشمم اشك سرد

                              من هميشه چشم به راهم تا هميشه تويي پناهم

                       

آري ديگر دل شكسته را در ماني نيست

آري ديگر اشك ريخته شده را راه برگشتي نيست

آري ديگر تن شكسته را نمي توان خواند

آري ديگر مرگ هم نمي تواند تنهاييم را پاسخ باشد

اكنون من تنها تر از هميشه بر سر در خانه ي تنهايي مي نشينم و چشم انتظار خواهم ماند تا كسي بيايد وگونه خيس مرا پاسخ باشد حتي ديگر تنهايي هم از بودم با من نالان است اي خدا آسمانت را گو ببارد كه دلم براي شبنم ياس تنگ شده خداي من نسيم را گو بوزد تا من تنها نباشم

نا مه اي دارم از سر نيايش

كه كند ياس بامن سازش

نامه اي براي سكوت

براي لحظه اي كه با تو بود

من بگويم كه سخت است پاييز

اين درخت شكسته ستيز

آن قدر اشك در چشم است

كه دلم ز ديدنت تشنست

آن قدر گل زبالينم

كه تويي ياس ديرينم

من فقط ياس خواهم

لحظه اي قطره اي احساس خواهم

من دلم گرفته بود اومدم باز بنويسم اي كاش مي شد اين اشكاي ادم موقع نوشتن ديده بشه ولي خدا كنه تو كه مي خوني اين متنهارو براي يك لحظه ام شده درد دل من رو بفهمي به اميد روزي دوبار جان دوباره گيرم

                               

به خدا دلم برات یک زره شده خدایا کمک کن که اشک امانم نمیده ای یاس من چشم انتظارم

می خواستم نام تو را نویسم

                                         ولی آسمن بر تن ابر نوشت

می خواستم نام تو را فریاد زنم

                                         ولی فریاد کرد نسیم در دشت

می خواستم در بهار تو را یاد کنم

                                         که درخت با شکوفه تو را یاد کرد

می خواستم در خزان برایت بمیرم

                                         که برگ خشکیده به عشق تو از درخت افتاد

ومی خواستم تنها نمانم

                                         ولی باز...........................................

                                       

چندین درییچه باز است به سوی تو

                                          پس کجاست ان های و هوی تو

چندین سراب است در راه من

                                          پس کجاست ان چشمه پر آب من

چندین ستاره است در آسمان من

                                          پس کجاست آن کهکشان من

چندین گل است در باغ گل

                                         من شنیدم از بلبل که یاس است بهترین گل

                                  

گل یاس اشک بارون کم شد

                                         زمین تر و خیس تر شد

گل یاس عشق لاله گم شد

                                         لحظه ای آه و ناله گم شد

گل یاس لحظه ای با نسیم نشست

                                         گونه تر شد چون دل غریب شکست

گل یاسم رنگ باران دارد

                                         چهره ای هم چو بهاران دارد

گل یاسم از یاس هم سر است

                                         بین گلها از همه برتر است

گل یاسم لحظه ای جا ماندم

                                         نگو در کنار خار تنها ماندم

گل یاس لحظه ای در کنارم بنشین

                                         اشکها یم را در نگاهم تو ببین

این دل تنگ تو را میخواهد

                                         لحظه ای  لحظه ای  لحظه ای سنگ تو را می خواهد

                            

لحظه ای اشک چشمم را بنگر

                                           آه دل این دل سنگم را بنگر

لحظه ای وای از این دل بردار

                                           دل درد دیده ام را به خوبی بسپار

لحظه ای آسمان را بنگر

                                           اشک و گریه این جهان را بنگر

لحظه ای با نسیم بنشین

                                           چون دلم بی هم نشین بنشین

لحظه ای درد از دلم آسان کن

                                           سر زده ناگه من را هجران کن

باز گویم به خدا و نسیم لحظه ای نیستم در زمین باز گویم به شقایق سوگند به همین فرد عاشق سوگند

منتظر خواهم ماند

                                  

لحظه ای شاپرک از سر زلفی بر خواست

        نا گهان بر دل درد دیده ی تنها بنشست

                اشک بر گونه ی تنها گل کرد

                       زیر لب ناله ای از بلبل کرد

                               اشک تنها بر گل لاله نشست

                                      لاله دل خون شد به حالش زود بست

                                              تن لاله از درد تنها شکست

                                                      اشک کم بود قلبش از هم گسست

                                          

صحنه ی عشق بیابانی بود

                                       کوچه ای بود خیابانی بود

لحظه ی درد سکوتی مبهم

                                       لحظه سخت وجودی پرغم

در سکوتش نماله ای بنشسته بود

                                       آه گویی بر نگاهش بسته بود

                                      

 

باز گفتی از عشق و دل خون گشت

                                     چشمهایم از اشک گل گون گشت

تو برفتی ولی من هر شب

                                     گریه کردم به راهت پر درد

تو برفتی ولی جامانده

                                    قطعه ای از محبت در دل من

من بگویم که می مانم

                                    چشم به در ای عزیز مادر

تو برو ولی بازم من

                                    با گلی منتظر می مانم

لحظه لحظه با دلی پر درد باز از امدنت می خوانم

                                    تو بدان که من تنهایم کم صبور مثل توفانم

تو بدان که من گریانم کودکی از نسل بارانم

                                    این چشم دیگر توان دل ندارد

مشکل است تا صبح نبارد

                                    تو مرا فرا موش کن ایبی نیست

ولی من منتظر میمانم

       

 

 

من فراموش شده ام ودیگر کسی به یاد من نمی گرید اسمان هم دیگر نمی بارد

 

امشب نمی خواستم اشک بریزم ولی دوری تو بیشتر از هر شب احساس میشه چگونه میتوانم خوبی رو فراموش کرد چگونه می توان بود و تظاهر به نبودن کرد چگونه میتوان تو را دو.. داشت وگفت دو..ت نمیدارم چگونه می توان بی تو زندگی کرد تو که همچون بهاری به زندگی من امدی وچون خزانی مرا ترک کردی من خواهم ماند در کنارت در نگاهت و با اشکهایت به شوق پرواز میرسم ای کاش میشد لحظه ای دیگر باران اید چه کنم که دیگر باران هم تن خسته ی من را ترک کرده کاش یاس میفهمید حال من را

                            

زیر بارون چشم گریون

دامن گلابتونه

زیر بارون اشک نم نم

کوچه ی چشم من و کرده مرحم

درد و درمون یاس خونه

اشک من با تو میمونه

دل تنگم واسه گریه

نا نداره اشک چشمم تو رو باز یادم میاره

گل گلدون اشک بارون شبنم صبح

یاس خونه دله تنگم گفت بهونه

داره از ندیدنت عاشق میمونه

گل یاسی تن الماس مثل قاصدک پر پرواز

تو عزیزی گل میخک زیر بارون

کرده گریه از ترانه باز دلم داره بهونه

یک سبد گل واسه سنبل توی ایون

مونده اونجا تا ببینی روی داداشی تنها

داداشی اشک بارون کم کم داره میشه گریون

داداشی دل تنگش پر رنگش داره از دوریه تو میشه گریون

داداشی با سبد گل با یه بلبل چنتا سنبل چشم به راهه گریه داره

داداشی چشم گریون دل نالون زیر لب سخن دل با تو داره ناله داره

داداشی باز دل تنگش تو رو توی اشکاش یاد میاره ناله داره

داداشی تو سجده روی باغچه اشک بارون از تو میباره ناله داره

داداشی توی خونه کرد بهونه که دلش شده دیوونه از دوریه تو شعر میخونه ناله داره

داداشی تک و تنها توی بارون قدمی از قدمی بر نداره چون که تنهاست ناله داره

داداشی سر پر درد ناله ی سرد زیر ایون شده پر درد ناله داره

داداشی باز تو خونه برای تو دعا میخونه چون دل تنگش ناله داره

داداشی مرد ولی زندست توی قلبت شعر میخونه ناله داره

داداشی باز برای تو شعر سروده اشک و دوری باز دل اون ناله داره

داداشی مرده به راهت شده فدایت دل تنگش خاک پایت ناله داره

داداشی واسه ی یاس تو گهواره ی احساس فریادی تازه داره ناله داره

داداشی دیگه از دلتنگی مرده زیر بارون چوب و تازیانه خورده ناله داره

داداشی تک و تنها پر ز غم ها دیگه کسی دوستش نداره ناله داره

داداشی تن لرزون تو خیابون با چشم گریون دنبال رد پاهات ولی انگار که دلش باز ناله داره

هر جا باشی داداشی تو نگاته توی آه نفساته ناله داره دل تنگش بیقراره

                            

تو مرا فراموش کردی ولی من هنوز برای با تو بودن خواهم گریست ای یاس من

با شبنم صبح از خواب پا میشم

وشبنم چشمام رو با دستهای لرزان ز تنهایی پا ک میکنم

تا روی گونه هام اثری از دو..  داشتن نمونه وهمش توی

قلبم باشه بعد وضو می گیرم و دست به سوی خالق عشق دراز می کنم

تا من رو به شبنم یاس نزدیک کنه شبنمی که من با آب اون سیر آب و

با عطرش شاد و مسرور میشم ولی انگار همه جا کویره و من در کویر

تنهایی بیش نیستم

                                   

تو از نوری تو از شبنم

    تو از جنس صبح تو به لطا فت بهار

       تو هم عطر یاس و هم خانه ی فرشته ها

          تو پاسخ سکوتم تو کس تنهاییم و تو معنای وجودم

                  هستی ولی ای کاش همچنان بودی

                                        

از محبت لبها خندان شود

                                   کینه ها غم ها آسان شود

از محبت چشمها گریان شود

                                   دل در دیده ام هجران شود

با محبت غنچه ها گل می شود

                                   صبح صحبت از گل می شود

با محبت سیب سرخی هدیه کرد

                                   غنچه ای برگ سپیدی خنده کرد

این محبت بود در دل من بماند

                                   اشک بود که از تنهایی تا صبح بخواند

                                      

باز یار ما از فلک بر خواست

                                       او از زمین بود بر فلک بر خواست

باز اشک مهر بر نسیم وزید

                                       ناله ای کرد بر تن گل رسید

باز در دیار عشق بوی یاس آمد

                                       آسمانی بود بی هواس آمد

باز در چشم جهان یاس کرد گل

                                       زان میان همه چومن چو بلبل

باز یاس چیده شد برفت از پیش

                                       این همه احساس چیده شد برفت از خیش

                                  

من خواستم درد دل آغاز کنم

                                          ناله ای از پرنده از سر نیاز کنم

من خواستم از اقاقی گویمت

                                          از این روزگار باقی گویمت

من گفته بودم که تنهایم

                                          آسمانی پر ز غم هایم

من سخن با یاس کردم

                                          لحظه ای گویی دو.. داشتن احساس کردم

من سبک بودم غم نداشتم

                                          ولی تنها شدم چون از د... داشتن کم نداشتم

                                  

باز برای دیدارت تا صبح اشک می ریزم ونماز عشق می خوانم تا من دل تنگ به دیدار تو رسم پس

بدان که همیشه به یاد تو خواهم ماند و برایت دعا خواهم کرد

نمی تونم بگم ولی درد دلم رو در نگاهم فریاد می زنم تا توانم برای دو.. داشتن بیشتر شود

ای اشک امانم ده تا بگویم انچه در دل مانده..............................................................

هزاران سبد گل به روی نگاه زیبایت ای یاس    

باشد که باز باران اید ومن با گونه های خیس منتظر تو باشم باشد که باز نسیم به سوی خانه ی دل وزد و بوی  یاس را برایم بیاورد

باشد باشد من دور از تو من دور از دو.. داشتن من دور ازهمه چیزو همه کس باشد من هم خدایی دارم واز او تو را می خواهم فقط تو را ای یاس من           

 من یک روز بعد از ظهر با افتاب به مهمانی یاس خواهم رفت حتی اگر در دلش جایی برای با من بودن نباشد

                                         

 

سلام

اومدم بگم دیشب این اهنگ قشنگ رو از شادمهر گوش می کردم وهمین طور

 

اشک می ریختم برای همون این رو نوشتم تا دل تنگایی مثل خودم با اشک ریختن

 

کمی بیشتر دل تنگ شوند هدیه به یاس

 

 

 

 

دوبره دلم واسه غربت چشمات تنگه

 

دوباره این دل دیوونه واست دل تنگه

 

وقت از تو خوندن ستاره ترانه هاست

 

اسم تو برای من قشنگ ترین اهنگه

 

بی تو یک پرنده اسیر بی پروازم

 

با تو اما میرسم به قله ی آوازم

 

اگه تا آخر این ترانه با من باشی واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم

 

با یک چشمک دوباره من و زنده کن ستاره

 

نزار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره

 

ای ستاره ای ستاره بی تو شب نوری نداره

 

این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره

 

تویی که عشقم و از توی نگاهم می خونی

 

تویی که توی تپش ترانه هام مهمونی

 

تویی که هم نفس همیشه اوازی

 

تویی که اخر قصه من رو میدونی

 

تویی که در تاریکی به یاد تو گلویم بغض می گیرد تویی که با نبودنت بارانی از

 

اشک می شوم تویی که هر روز منتظر دیدارت هستم وتویی

 

که .........................................

 

اگه کوچه ی صدام یک کوچه ی باریکه اگه خونم بی چراغ چشم تو تاریکه میدونم

 

اخر قصه می رسی به داد من