امدم که جان گیرم با سخن از یاسم آرام گیرم

نغمه بارونه باز اشکا جوونه میزنه

چشم میباره دل من حرف از ترانه می زنه

این ترانه سخن از بارون داره

با دل تنگ دست رو به آسمون داره

                                 

 سبزه عشق گره زد بر دلم

اشک ریخت بر سرای منزلم

ریسمان تنهایی گشت نگون

عاشقانه یاس از خوش بختی بخون

هنجره پر شد از عشقو نیاز

باز یاسم مثل شبنم سر فراز

                       

شباشب تا سحر از یاس خواندم

دمادم لحظه پر احساس خواندم

بگفتم با زبان بی زبانی

خدا نبود که تو تنها بمانی

بگفتم با خدا در تاریکی شب

به روی سجده در هنگامه مرگ

که خواهم یاس  با من بماند

که ترسم باز دیو تنهایی بخواند    

خدایا شب به شب از تو بخوانم

که شاید لحظه ای تنها نمانم

                        

 سپيده تا سپيده اشك ريختم

گهي رويت كه من خندان نديدم

 

روايت تا روايت از تو خواندم

 

بروي گونه ات تنها نماندم

 

تو گفتي از سپيدي با دل من

 

تو گشتي چو شمع در محفل من

 

تو سوختي ودلم شر منده ات گشت

 

چو گويي اشك از ديده بر بست

                        
حادثه خيلي قشنگه مثل وقت تو رو ديدن

واسه اشكام توي وبلاگ دلم ستاره چيدن

 

حادثه يك اتفاقه كه دلا ابري ميشه

 

اسمون باروني و گه گاهي افتابي ميشه

 

دست من نيست كه همش اين دل تنگ گريه داره

 

چشمام اخه ديدار يارش كم مياره

 

اون دو ابروي كمونت گشته آسمون من

 

اون دو تا چشم قشنگت خونه ي رسوا شدن

 

اون يكي قلب كو چيكت داره يك درياي گرم

 

همه اون نفساتم همگي مرحم لحظه ي تنهايي من

 

تو بخون اي گلكم تا من هم جون بگيرم

 

بنويسم از تو و از نوشتن آروم بگيرم

 

اخه اين حادثه يا كه همش عشق و عشق

 

كه روي قلب من و تو نوشتن يه بهشت

 

من بهشت سر نوشتم اون كه از خودم نوشتم تو بودي

                         

سرزدم من بر هواي نينوا

 

بر سر افتاده اي از تن جدا

 

با چشمي گريان و قلبي افروخته

 

با دلي از عشق عباس سوخته

 

با نگاهي پر ز احساس غريب

 

با نفسهايي كه پر شد از عطر سيب

 

من به سر گفتم كه تو جان داده اي

 

لاله زاران را چه اسان دادهاي

 

گفت من دل به جانم داده ام

                        

مهدي اگر از منتظرانت بوديم

                               چون ديده ي نرگس نگرانت بوديم

با اين همه رو سياهي و سنگ دلي

                               اي كاش كه از هم سفرانت بوديم

مهدي نظري به ما عنايت فرما

                               ما را به سرات خود هدايت فرما

اين مسلك عشق من تو ديدي

                               عاشق به خدا چنين چه ديدي

بين حال دلم دردم دوا كن

                               اين اشك غمم خودت سوا كن

مهدي به سرات تو سوگند

                               بر سجده افتاب تو سوگند

ياس من از آب و اينه پاك تر

                             عاشقانه عاشق دخت پيمبر

بيا امشب اشك چشمانم ببين

                             ياس من را با نگاهت كن دست چين

جان با با و بي بي مادرت

                             ياس من را برسان بر دست مادرت

ياس من اي جلوه ي احساس من

                             تا نفس هست تو هستي جان من

                 

سلام

بازم تقدیم به قشنگیا

من امشب اومدم با چشمای بارونی و تنی لرزان از اقا امام زمان شفای یاس مو بخوام از شما هم فقط

التماس دعا دارم