عشق یاس است که من می بارم عاشقانه دو..ش میدارم

چون که هر شب از دلم اشکی بریخت

 

                                یاد یارم سوی عشق تو گریخت

 

یار من باز چشم گریان از تو خواند

 

                                تا سحر گاه بر سکوتت اشک ماند

 

او بخواند از تو دگر حرفی نماند

 

     کاش می شد که این لحظه در این جا بازماند       {برای یایا}

        

چو دل دادی دلم بشکسته ای باز

 

                     به رویم اشک دیده بسته ای باز

 

به بزم امشبم از تو بخوانم

 

                     دل بشکسته را روحی فشانم

 

تو نیستی در کنارم گرمیت هست

 

                     همان لحظه سخن بر دیده بنشست

 

به سجده گشته ام سوی خدایم

 

                     که گویم من رضایم من رضایم

 

به سوی کعبه ات کردم سجودی

 

                     بگفتم با خدایم در عشق و جودی

 

که من هر شب از یاس یاد کردم

 

                     گهی درد دلم آزاد کردم

 

ز تو خواهم که یاسم شاد مان کرد

 

                     درون قلبش از من یاد کرد

          

جام نگاهم به دلت بنده شد

 

                   اشک بریخت و از عشق تو اکنده شد

 

                                            سر زلفم به سویت تاب برداشت

 

                   چشمانم به کویت آب برداشت

           

در امشب شام آخر جام نوشم

 

                          ز زکر مهدیم آرام نوشم

 

من امشب در شب سور سیاوش

 

                          به عشق لیلیم بی کام نوشم

 

من از زکر مهدی یاس خواهم

 

                          دمادم لحظه پر احساس خواهم

          

سر انجام دلم بابی کسی ماند

 

                            که اشک ریخت و از دلواپسی خواند

 

به زیر شانه ام شخصی نشست و

 

                            با اشک چشم از اطلسی خواند

 

فدایش گشت شبنم تا دل صبح

 

                            دلش لرزید و با لب یا علی خواند

 

بخواند تا دلش آرام گیرد

 

                            که پیش یاس جان دهد آن جا بمیرد

         

منم امشب که از عشق تو مستم

 

                                 که دیوانه ی چشمانت که هستم

 

زبانم گفت گویم با تو هستم

 

                                 دلم گفت با زبانت پیوند بستم

 

بگویم که عقلم بندگی کرد

                                 که چون یاس دید شرمندگی کرد

 

زمان بگذشت و سال نو گشت

 

                                 دلم بار دگر باز بشکست

 

الا ای اهل دل بازم بدانید

 

                                 نفس بر دیده هاتان اشک فشانید

 

بخوانید از زمان او مالک ماست

 

                                 که او روشنگر منزل ماست

 

من امشب تا سحر با او بخوانم

 

                                 که درد از تن یاسم برانم

 

شما هم همنفس با او بگردید

 

                                 که آسان تر دنیا درنوردید

 

بدان مهدی که من جانم فدایت

 

                                 که چشمانم و اشکم سوی راهت

 

بخوانم تا نفس دارم به کویت

 

                                 ببارم همچو ابر در عشق رویت

        

باز برایت می نویسم تا نفس دارم

 

برای قشنگیا   {یاس خودم}

              

سلام

می خوام بدونی که الان که تو قه قه مستونته

من اشک زمستونمه

تنم داره می لرزه

موقع بارونمه

تو داری می خندی و من می بارم

اخه من یه دل تنگی دارم

من دلم تنگ و تو پیش یار

واسه نبودنم هی گل بکار

اگه خواستی من برم

شرمی نکن فقط بیا سر قبرم به یادگار

تو شبنم سفید به رنگ عشق توی دستای قشنگت برام بیار

دلم تنگه که دارم دل میزنم

واسه ی با تو بودن ساز محفل می زنم

.........................................................

دلم تنگه