تبليغاتX
بی صدا ترین فریاد
 
بی صدا ترین فریاد
 
 
ساحل تنهایی
 

بر سر پنجره ها باران بود

 

                       در کنار شب بو یاس نالان بود

 

او زتنهایی قاصدک می گفت

 

                      چون دو چشمش کمی گریان بود

 

سر سخن باز شد و دل گریست

 

                      آسمان ناله بزد اشکی ریخت

 

شاپرک از سر دیوار گریخت 

                      یاس اشکی ز دلدار بریخت  

           

 

زلف پریشون تو قلب مو دیوونه کرد

 

چشمای گریون تو راهیه می خونه کرد  

 

چشم خمار و مستت عالم و دیوونه کرد

 

پیمونه ی تو دستت عاشق و مستونه کرد

 

سجده ی یارو عشقت دلم رو دیوونه کرد

 

صحبت عشق تو شد اشکمو روونه کرد

          

 

نازنین ای عشق دیرینم

 

                   من به جز تو کسی رو نمی بینم

 

تو شبای اشک آلود و غم 

 

                   تو بودی مرحم این دل پر درد

نازنین ای سپیدارم

 

                   تو ای یاسم مست دیدارم

 

توی اشکام واسه بودن با تو

 

                  غم دنیا رو پشت سر دارم

 

نازنین ای گل یاسم

 

                   ببین با تو پر ز احساسم    

 

شبا شب با تو می خونم

 

                   چون که من عاشقانه میمونم 

          

 

سر سنگین من دردش تو هستی

 

                             چرا ای یاس من تنها نشستی

 

ببین من که با تو خوب میمونم

 

                             واسه غم هات من گل پونم

 

اگر خواستی بباری مثل شبنم

 

                             منم میشم گلت ای گل خونم

 

دلت غم داره و چشمت میباره

 

                             بزار پیشت بیام من باز دوباره

 

دلت زیر ایوون باز می خونه

 

                            که دل تنگی تورو کرده دیوونه

 

ولی این و بدون تا تو هستی

 

                            دلم حق نداره تنها بمونه

 

تا یک روز توی ایوونه خونه

 

                            گل شادی کنه بازم جوونه

          

 

تو چشمه عشقی و نشاطی

 

      تو زمزمه ی جام حیاطی

 

           تو عاشق عشق دو جهانی

 

              تو یاس منی یا ز دگرانی

 

                  تو جام شیرین زنیازی

 

                      تو سجده ی هنگام نمازی

           

 

وقتی میگم دو.. دارم مثل غریبه ها میشی

 

                انگار من و نمی بینی که میگی تنها میشی

 

وقتی میگم تو آسمون توی دلم تو کهکشون

 

             برای عشقت می میرم جای دلت رو میگیرم

 

بازم زمن جدا میشی سجده گر خدا میشی

 

        وقتی می گم من می بارم چون که دل تنگی دارم

 

تو ام برام باز میخونی با خوشگلی و مهربونی

 

       که باز تو پیشم میمونی   که باز تو پیشم میمونی

            

 

سرایم را نمی دانم

 

  صبویم را نمی خوانم

 

    دلم تنگ است از این دنیا

 

       چرا امشب نمی مانم

 

          زمینی گرم دارم من

 

             دلی دل تنگ دارم من

 

               ز حال دوریه تو من

 

                 ز هر کس جنگ دارم من

 

                    سکوتم را نوازش کرد

 

                       دلم با غصه سازش کرد

 

                          در آن تاریکیه شب یاس

 

                             مرا با اشک عاشق کرد

 

                                 بخوان تا صبح از عشقش

 

                                    بگو از دل بی رشکش

 

                                بگفت با من که دل تنگ است

 

                                       اسیر ساز و آهنگ است

 

                                 سکوتش را همین رنگ است

          

سلام

یک خواهش توی این شبها که واسه ی دل خودتون می بارید برای یاس منم که دلش گاهی بارونی می شه دعا کنید

خدا یا از علی امشب چه مستم

که جانم بر لبم من چه هستم

خدا یا تا نفس هست در رکابت

که گو یی چون گدایی من به پایت

خدا یا قلب یاسم را تو شاد گردان

در این شب قدر غم دلش آزاد گردان

فقط خدا جون یک چیز ازت می خوام نزاری حتی یک لحظه یاس دلش بگیره همین یک آرزو رو دارم و بس

همیشه به فکرتم هیچ وقت تنهات نمی زارم قشنگیام

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیستم مهر 1385ساعت 3:23 بعد از ظهر  توسط علیرضا  | 

بین چگونه مرا مضحکه ی دست دگران کردند

                                                    چهره ام گریان و دیده ام نالان کردند

 

                                          

 

هر جا میرم بخندم

          

         همش چشام می باره

 

                 مگه من چیکار کردم

                        

                        که همش دلم گلایه داره

 

                                هی من خوش خیال میشم

 

                                                 ولی چشام میباره

                         

                                                      تو اوج اشک گریه

 

       یاسم با یک کنایه توی چشمام گل اشک میکاره

             

 

مگه میشه تو چشمام و گریون نکنی

 

روی دلم پا نزاری دلم رو پریشون نکنی

 

تو چشمام یک دنیا اشک بود تو این و خوب می دونی

 

واسه همون تنهایی رفتی تو که گفتی مهربونی

 

من میبارم تو بدون که باز دلم پیشت شکست

 

نگو این دفعه یه شوخی بود تا کی می شه چشمامو بست

 

تو عزیزی واسه ی همینه ساکت میمونم

 

ولی تا نفس دارم با چشم گریون زیر بارون میخونم

 

ای خدای مهربون منو ببین چطوری بی یارو یاور میمونم

 

              

 

من مضحکه دست خلایق شده ام

 

                       شاید امشب بازیچه ی عاشق شده ام

 

من توی این بازی تنها میمونم

 

                     مثل امشب باید چشم گریون بخونم

 

یه بازی وقتی شروع شه بازنده منم

                    

                    ولی امشب دلم و توی نگاهت میبرم

 

تا بدونی اونی که اونجا افتاده منم

                          اون ادم ساده منم

              

 

وقتی می خوای بخندی توی دلت خزون میشه

 

میخوای که شاد بمونی ولی همش با رون میشه

 

من تو امشب واسه بازی تون بهترین مهره بودم

 

شاید بازیچه ی دلهای پر چهره بودم

 

من و با تمس خراشون همش خورد میکنن

 

اونا خوب میدونن واسه چی باید بی من بمونن

 

من میرم تنهای تنها بدون کسم دیگه

 

وقتی هم نفس چنین کرد پس بی هم نفسم دیگه

             

 سلام

بعد از مدتها اومدم اومدم بگم من چیزی رو دارم که همه در حسرتشن و به اون افتخار می کنم

چون هنوز موجودی مهربون تر ازش ندیدم  برای یاسم

من می خواهم همه اسمانی شوند

مثل یاسم کهکشانی شوند

من می خواهم در شب احیای دل

اشک چشمانم جاری شوند

ای خدا بین حال من در این زمین

کن دلم را معبد یاسم همین

تا نفس دارم ز رویش من خجل

پنجه مالم چون ماهی افتاده به گل

من از همه می خوام واسه ی دل کسی که همه ی این قشنگیا رو به اون مدیونم دعا کنند

فقط دعا

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم مهر 1385ساعت 1:34 قبل از ظهر  توسط علیرضا  | 
 
  بالا