تبليغاتX
بی صدا ترین فریاد
 
بی صدا ترین فریاد
 
 
ساحل تنهایی
 

التماس به خدا عزت است

اگر برآورده شود حاجت است

اگر نشود حکمت است

ولی ...

التماس به خلق خفت است

اگر برآورده شود منت است

اگر نشود ذلت است

وقتی خدا بهت میگه

باشه

اون چیزی که میخوای بهت میده

وقتی بهت میگه

صبر کن

میخواد یه چیز بهتر بهت بده

وقتی میگه

نه

داره بهترین چیز رو برات آماده میکنه

آنانکه زندگی را بستری از گلهای سرخ میدانند

همیشه از خارهای آن شکایت میکنند

غافل از آنکه هر خار پلی است

برای در آغوش کشیدن گل سرخ

درخت را به نام برگ

 

بهار را به نام گل

 

ستاره را به نام نور

 

کوه را به نام سنگ 

 

دل شکفته ی مرا به نام عشق

 

عشق را به نام درد

 

مرا به نام کوچکم صدا بزن

اینم تقدیم به داداشی حساسممممممممممممم

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد !

همه اندیشه ام فرداست

وجودم از تمنای تو سرشار است

زمان در بستر شب خواب و بیدار است

هوا آرام  شب خاموش راه آسمان ها باز...

خیالم چون کبوتر های وحشی میکند پرواز...

 |+| نوشته شده در  یکشنبه سوم دی 1385ساعت 10:11 بعد از ظهر  توسط یاس  | 

 

نمی دونم که قلم دیگه با من را نمی یاد                                                            

 

یا دلم تنها شده چشمام همش بارون می یاد         

 

دل تنها مثل شبنم هی می باره                                                                        

 

هی می خونه که شاید بیاد دو باره                      

 

یه ستاره تا همه فصل های سرد بشن بهاره                                                       

 

یه فرشته که همیشه توی آسمون می مونه           

ولی امشب بی قراره داره از بارون میخونه                     

                 

سکوتت را به اشک دیدم                                                                              

 

نگاهت باز شیرین بود                                             

 

صدایت را به شب بو ها                                                                               

 

دلم لرزان و غم گین بود                                              

 

زبانم گفت آغازیست                                                                                   

 

که دل با اشک شب رازیست                                          

             

 

اسمان را این چنین باید شست                                                                        

 

تا ازان را بر سر اواز قناری گوید                          

 

دل ها پاک شود و زمین باز ز شب بو خواند                                                    

 

سرو اغاز کند دیدن را و تن زخمی عشق بسازد مرحم  

 

این چنین باید زیست بر سر خانه ی دل تنگی شب باید سوخت                              

 

رخت اریان جدایی را و سفر باید کرد بر نوای باران     

و سر سبزه عشق باید لرزید همچو لاله در باد                 

              

 

همش میگن ستاره همون که بیقراره                                                                

 

همون که تو دلتنگیش گل گریه می کاره

 

همش میگن دوباره بارون می خواد بخونه                                                        

 

واسه گریه ی شبهاش کرده عشق و بهونه

 

میگه به اون نشونه که باز فصل خزونه                                                          

 

بلبل عشق چه گریون کنج قفس می خونه

 

با صدای لرزون میگه عاشق می مونه                                                            

 

                         تا که دنیا بدونه اشک چشاش برای ریختن دیگه نمی خواد بهونه

 

چون که گلش گفته پیشش میمونه                                                                    

 

مثل عشق جاودونه                                 

 

یه چی بگم من از مهربونیه یاس شدم دیگه دیوونه                                             

 

اینم اخر کار اخر ...................       

             

 

سحر اشکی بماند بر مژگانم                                                                         

 

نسیم وزید و اشک شد نشانم

 

طلوع کر خورشید و اشک لرزید                                                                   

 

خجل گشت و بر گونه چرخید

 

غروبی کرد خورشید و شب امد                                                                     

 

ستاره اسمان ماهی در امد

 

چو ماه امد دو باره عشق تابید                                                                        

 

                                       گلی زیبا به اسم یاس برچید

              

سبک بالم ولی تنها و دل بسته                                                                        

 

لبانم اشک چشم بسته                

 

نگاهم بر در بشکسته                                                                                  

 

همه اسمان درش را بر دلم بسته   

 

که بشکسته که بر بسته                                                                                

 

که من هم این چنین خسته             

           

 

چنان دل خسته بشکسته که دل را بر فولاد دلت گره بسته                                     

                              

 

که شاید حرفی از دل این دل خسته 

 

به ارامش رساند این دل بشکسته دل بسته                                                         

          

سلام                                                                                                      

 

گلم او مدم تا هر چی دارم باز فدات کنم مینویسم برایت گلکم                                 

 

می دونی هر چی خوبیه واسه چشمات هرچی گل توی حرفهات                            

 

همه اشکام فدای نگات ببین که من میمیرم برات                                               

 

بچه ها واسه گلم دعا کنید   

 

گلم این قدر دلم تنگ برات که داره دلدل میزنه

 

پنجه به دیوار می کشه اتیش به منزل میزنه

 

دل من مثل بارون می خونه

 

چشامم با اشک میگه که با شه پیشت میمونه

 

دل من تنگ و یک نگاه تو درمونش

 

نگو باید زیر بارون بشینه تا خون بشه

 

با تو دیگه چشم من نور میگیره

 

وقتی نیستی ..................

 

گلم اگر یه روز فهمیدی چقدر خاطرت رو می خوام اون روز

 

دیگه تموم نمیشه

 

 

امشبی را تا سحر بیدارم مست عشقم جملگی هشیارم

 

امشبی را سجده ای سوی خدا در تلب عشق تو ام بسیارم

 

امشبی را با نمازی از عشق 

 

سوی اسمان میروم عاشق دیدارم

 

 

نازکم ناز نگاهت همه دنیای من                                                                   

 

همه ی قشنگیام فدای یاسم                                                                            

 

میمونم پیشت تا بمیرم واست                                                                       

 

                            هدیه به قشنگیام یاسم لم                       

 

 |+| نوشته شده در  شنبه دوم دی 1385ساعت 0:55 قبل از ظهر  توسط علیرضا  | 
 
  بالا